نماز ، نياز به درگاه خالق بي نياز

و بر پاداشتن و اقامه‏ نماز نشانه اصلي مليت دين اسلام است.

نماز اگر چه في نفسه يک فعل فردي است و هر کسي بايد در انجام آن تلاش کند، ولي کتاب و سنت بدين مطلب تصريح دارند که نه تنها نمازگزار موظف است خود نماز بخواند، بلکه بايد در احياي امر نماز در جامعه اسلامي تلاش کند و اين فريضه‏ الهي را در جامعه‏اش زنده کند.

همان کاري که سيد الشهداعليه‏السلام در ظهر عاشورا و علي عليه‏السلام در معرکه‏ جنگ و ساير بزرگان دين براي آن فداکاري و جانفشاني نمودند. در زيارت امام حسين عليه‏السلام مي‏خوانيم: «شهادت مي‏دهيم که براستي تو نماز را به پا داشتي و زکات دادي و امر بمعروف و نهي از منکر کردي».

نکته لطيفي که اشاره به اهميت و جايگاه ويژه نماز دارد اين است که حضرت با تاکيد فرمود: «فانها الملة» ، نماز نفس ملت و دين است. در صورتي که آن يک رکن از ارکان دين مي‏باشد نه تمام دين. و اين بدان خاطر است که نماز بزرگترين و قويترين ارکان دين و داراي عظمت و جايگاه ويژه‏اي است.

[۱] نهج البلاغه فيض الاسلام، خطبه 109، صفحه 338.