لحظه سبز دعا

شمه ها در زمزمه، رودها در شستشو
موجها در همهمه، جويا در جستجو

باغ ، در حالِ قيام ،كوه ، در حالِ ركوع
آفتاب و ماهتاب در غروب و در طلوع


سنگ، پيشاني به خاك ، ابر سر برآسمان
مثل گنبد خم شده ، قامتِ رنگين كمان


ابر در حالِ سفر ، آسمان غرقِ سكوت
برسرِ گلدسته ها ، بالِ مرغان در قنوت

كاسة شبنم به دست ، لاله مي گيرد وضو
بيدها گرمِ نماز ، بادها در هاي و هو

سرو سر خَم مي كند ، غنچه لب وا مي كند
در ميان شاخه ها، باد غوغا مي كند

شاخه ها گل مي كنند لحظة سبز دعا
دستها پُل مي زنند ، بين دلها و خدا

 

شاعر : مرحوم قيصر امين پور (روحش شاد و يادش گرامي )

شعر نماز

چون آفتاب 
چون آفتاب جلوه كند تا نماز ما 
در سايه سار عشق شود چاره ساز ما 
وقتي كه بيخودانه سوي دوست ميرويم 
قبله، خود آيد از همه سو پيشواز ما 
يك شب تو هم بيا و دو ركعت چو ما بسوز 
تا پي بري به لذت سوز و گذاز ما 
چون ما كسي فريفته سوز و ساز نيست 
جز با گداز رفع نگردد نياز ما 

   نهانخانه اسرار 
بر در ميكده از روي نياز آمده ام 
پيش اصحاب طريقت به نماز آمده ام 
از نهانخانه اسرار ندارم خبري 
به در پيرمغان صاحب راز آمده ام 
از سر كوي تو راندند مرا با خواري 
با دلي سوخته از باديه باز آمده ام 
صوفي و خرقه خود، زاهد و سجاده خويش 
من سوي دير مغان نغمه نواز آمده ام 
با دلي غمزده از دير به مسجد رفتم 
به اميدي هِله با سوز و گداز آمده ام 
تا كند پرتو رويت به دو عالم غوغا 
بر هر ذره به صد راز و نياز آمده ام 

امام خميني(ره) 

چشمه الحمد

چشمة الحمد 
كليد راز بزرگي است هر كلام نماز 
چه باشكوه و عظيم است ازدحام نماز 
نسيم بارش نور است در كوير وجود 
سحر به مسجد آدينه ها، سلام نماز 
طنين بانگ اذان آيد از مناره شهر 
جهان خفته به پاخاست با قيام نماز 
به سوي قبلة ايثار، اين چه غوغايي است 
حضور مردم مشتاق در نظام نماز 
دوباره خطبه مزداي فتح مي خواند 
پيمبرانه به محراب خون، امام نماز 
گريخت خيل ساطي ازاسم بسم ا. 
حصار مظلمه درهم شكست، نام نماز 
شتاب خلق خروشان به سوي كعـبه خون 
حماسه هاي يقين است در پيام نماز 
بكن زچشمة « الحمد» دشت جان سيراب 
بخوان كه زخم نهان بخشد التيام نماز 
بنوش شهد شهادت به زير بيرق حق 
كه با نبرد تو پاينده شد قوام نماز 

نصر ا.. مرداني 


 

نور عشق (مشفق کاشانی)

نـور عشــق 
دل را به نور عشق صفا مي دهد نماز 
جان را به ياد دوست جلا مي دهد نماز 
از خارزار شركت اگر بگذري به صدق 
باغ تو را زجلوه صاف مي دهد نماز 
تا بنگري جمال حقيقت ز معرفت 
سر چشمه ات ز آب بقا مي دهد نماز 
پاي تو را زقيد تعلّق رها كند 
دست تو را به دست دعا مي دهد نماز 
هر دم كه سر به سجدة اخلاص مي نهي 
روشندلي زياد خدا مي دهد نماز 
چون بشنوي صلاي مؤذن، شتاب كن 
كز بارگاه قدس ندا مي دهد نماز

 
مشفق كاشاني 

سرود فرشتگان(شهریار)

 
سرودفرشتگان

اي داستان زلـف تـــــوام شب دراز كــــن
وز نيمه شب دريچــــه صبحـــم فراز كن
تا آسمان خم شده، بـــــا اشــــك اختـران
ديدم بر آستـــــان تـــو راز و نـيـــاز كن
از سوز دل به زمزمه دمســـــاز مي‌شــــويم
با بلبلان شب، همه شــب نغمه ســـاز كن
زنگ شتــــر نـــــوازم و آهنــــگ كاروان
اي آرزوی حج و سفـــر در حجـــاز كن
صبح است،‌چشم وچشمك اين اختران ببند
اي غنچه‌هاي گل به رخت چشم باز كن!
وقت است دست و روي بشـويم، نمـــاز را
مريم نشسته بر لـب جـــــو دستـــــاز كن
آفاق و كوه و جنگل و دريا و هر چه هست
بينم به گـــــرد كعبــــة كــويت نماز كن
هر جلوه‌اي به چشم حقيقت جمــال توست
ما عاجزان نظاره به چشــــم حجــــاز كن
سرو چــمــن نهـــــاده بر ايــــن در ســر نياز
اي سركشي به قامت چون ســـرو ناز كن!
تا روزه‌ام بـــــر مــــرتع افـــلاك مي‌چرم
آري رسن دراز بـــــود تـــــرك آز كن
آري مــــن اهـــل رازم و دســت طلب دراز
هــــر نيمـــه شب به درگه داناي راز كن
اي آه عــاشقـــــان و ســـــرود فرشتــــگان
پـــرچــــم به بام عرش تو در اهتزاز كن!
دستـــي گــــره بـــه كار من ناتوان زده است
بفــــرست نـــــاخني گـره از كار باز كن
چون شهســــوار طبع تو هم كيست ، شهريار!
بــا تيغ و توســـــن تتري تــــركتـــاز كن

شهريار