نماز ، نياز به درگاه خالق بي نياز

1- انديشه در اهميت و آثار نماز:

اگر گوهر گران بهايى و يا يك انگشتر ، به ارزش صد هزار تومان ، گم كنيم تا مدتى آشفته خاطر مى گرديم و شبها خوابمان نمى برد ، اين در حالى است كه دو ركعت نمازى را كه به همه دنيا و لذت هاى آن مى ارزد ، از دست مى دهيم و ناراحت نمى شويم . !
پس در مرحله اول بايد در اهميت و آثار ارزشمند نماز بينديشيم تا پى ببريم با اين نمازهاى فاقد حال و توجه و حضور قلب ، خود را از چه فوايد و بركاتى محروم ساخته ايم ! . قرآن كريم كسالت در نماز و بى ميلى به اين فريضه الهى را از اوصاف منافقين برشمرده درباره آنان مى فرمايد: .. .و چون به نماز مى ايستند با حال بى ميلى نماز مى گذارند و براى مردم ريا مى كنند و جز اندكى ياد خدا نمى كنند (نساء/142) .

از جمله كارهايى كه براى تحصيل حضور قلب و توجه بايد انجام داد ، اين است كه انسان ، پيش از نماز لحظاتى را به تفكر مشغول گردد و توجه خود را به خدا معطوف سازد ، براى چند دقيقه در محل نماز ، خود را از غير خدا فارغ كند ، دل را از افكار و خيال هاى واهى خالى سازد و با متمركزساختن حواس خود ، و فراموش كردن گرايش هاى دنيوى ، سعى كند حضور قلب پيدا كند . البته با تفكر و پشيمانى در اثر از دست دادن منافع معنوى نماز ، و جبران زيان و خسارت هاى گذشته ، اين مهم بهتر حاصل مى گردد .